آکورد گیتار آهنگ کوچ بنفشه ها از فرهاد مهراد + پخش آنلاین ریتم

Aدر روزهای آخر اسفندAدر نیم‌روز روشنA7وقتی‌ بنفشه‌ها راDبا برگ و ریشه و پیوند و خاک       A          D                                Eدر جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهندAدر روزهای آخر اسفندAدر نیم‌روز روشنA7وقتی‌ بنفشه‌ها راDبا برگ و ریشه و پیوند و خاک       A          D                                Eدر جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهندD          Eجوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظارA            F                             Eدر سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روانD          Eجوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظارA            F                             Eدر سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روانAای کاش آدمی Gm                Aوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها E                A                          Bbمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستAای کاش آدمی Gm                Aوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌ها E                A                          Bbمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستEدر روشنایی بارانDدر آفتاب پاکAدر روزهای آخر اسفندAدر نیم‌روز روشنA7وقتی‌ بنفشه‌ها راDبا برگ و ریشه و پیوند و خاکA            D                                 Eدر جعبه‌های کوچک چوبین جای می‌دهند         D    E       جوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظارA         F                             Eدر سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روان         D    E       جوی هزار زمزمه‌ی درد و انتظارA         F                             Eدر سینه می‌خروشد و بر گونه‌ها روانAای کاش آدمیGm               Aوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌هاE                A                        Bbمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستAای کاش آدمیGm               Aوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌هاE              A                         Bbمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستنیم پرده بالاترBbای کاش آدمیG#m            Bbوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌هاF             Bb                         Bمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستBbای کاش آدمیG#m            Bbوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌هاF                   Bb                    Bمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستیک و نیم پرده بالاترDbای کاش آدمیBm            Dوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌هاG#                  Bb                    Dمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواستDbای کاش آدمیBm            Dوطن‌اش را هم‌چون بنفشه‌هاG#                  Bb                    Dمی‌شد با خود ببرد هر کجا که خواست